En geniş katılımlı Dünya Kupası, Gianni Infantino’nun merkezinde olduğu, suçlamalar, medya saldırıları, şikâyetler ve yönetim düzeyindeki gizli taktiklerle “Anlaşmazlık Kupası”na dönüştü.
Ancak organizatör ülkerlerden Meksika’da durum farklı. Kupaya veda ettikten sonra ülkenin sokakları sakin. Çocuklar tatillerine başladılar ve gün içindeki cehennem gibi trafik daha katlanılabilir durumda. Kupadan sonra taksi fiyatları düştü, yemekler, takolar, nostalji kokusu, insan seli kayboldu; su gibi akan alkol de, kalabalık tarafından kuşatılma korkusu da yok.
Meksika kupadan elenince geriye işleri iyi gitmeyen dükkân sahipleri kaldı. Ancak Meksikalı gazeteciler durumdan memnun, “Meksika Dalgası bir süre daha ertelendi ancak diğer zamanlardan farklı olarak, şimdi içimizde bir huzur duygusu soluyoruz, evlerimize umut kokusu yerleşiyor, oyuncularımızı aşağılayan ve küçük düşüren alışılmış hakaretler artık duyulmuyor ve bulutların arasında bir umut nefesi esiyor” diye yazıyorlar.
YENİ TEKNİK DİREKTÖR, YENİ HEDEF
Başında yeni bir teknik direktör Rafa Marquez’in olduğu Meksikalılar, tutkunun ve kahramanların oyuncu kılığında olduğu futbolun geri dönüşünü; 2038’de dördüncü bir Dünya Kupası istiyor.
Dünya Kupası öncesinde kontrolden çıkmış enflasyon sofralardaki birçok temel gıda maddesini alıp götürmüştü. Monterrey, Mexico City veya Guadalajara stadyumları için bilet alamamak öfke doğurmuştu. Ajanslardan, finans, turizm ve ekonomi kuruluşlarından gelen pembe tablolar, her şeyin bolluk diyarı olacağına, hazinelerin taşacağına, şehirlerin ziyaretçilerle dolup taşacağına, Dünya Kupası’ndan sonra herkesin sonsuza dek mutlu olacağına ikna etmeye çalıştı.
“GERÇEKLİK EZDİ”
Ancak Meksikalılar şimdi “Gerçeklik bizi ezdi, içimize işledi, bizi altüst etti” diyor. Ekonomik etki, Turizm Bakanlığı’nın açıkladığı 5,5 milyon ziyaretçiden sadece 800 bininin gelmesiyle, beklenenin sadece dörtte biri olan 50 milyar pesoya bile zar zor ulaştı. Ancak spor cephesinde 17 yaşındaki Gilberto Mora hayal kurdurdu. Sevinç, coşku, takımın ülkeyi temsil ettiği duygusu Meksikalıları gururlandırdı. Çocuklar, gençler ve yaşlılar bu deneyimin, başarının, kutlamanın bir parçası olduklarını hissettiler ve bu duygunun etkisi altında kaldılar.
Meksika Spor Gazeteciler Federasyonu Başkanı Evencio Goleres Guiterrez “Biz Meksikalılar bir kez daha yolunu kaybeden turistleri ağırladık, kazalar veya maddi kayıplar nedeniyle ihtiyaç sahibi olanlara yardım ettik ve FIFA Festivalleri’nde, artık Halk Stadyumları olarak bilinen stadyumların içinde ve dışında, yorgun insanlara destek olduk. Lezzetli takoları, içecekleri, yeşil formaları paylaştık, dedik; daha sonra bunları Kore’nin mavi, Kolombiya ve Ekvador’un sarı, İngiltere, Çek Cumhuriyeti, Kongo, Tunus, Japonya ve Özbekistan’ın beyaz, İspanya’nın kırmızı, Uruguay’ın açık mavi ve beyaz, Hollanda’nın turuncu formalarıyla değiştirdik. Herkes tek ve çok renkli dalga halinde bir araya geldi” diye anlatıyor.
KONUKSEVERLİK
Maç başına ortalama 33 bin 500 peso (1.900 ABD Doları) gibi son derece pahalı biletler nedeniyle Meksikalı taraftarların çoğu stadyumların dışında kaldı ama partiden mahrum kalmadılar.
Genel olarak insanlar, yerliler ve ziyaretçiler, ülkemizin güzel yönlerini daha çok hatırlayacaklar: hoş bir arada yaşama, köpük banyoları, “uçmak istiyorum” tezahüratları, takımlarının yenilgilerinden veya kayıplarından kaynaklanan üzüntüleri iyileştirmek için kucaklaşan turistler ve komşular, “Koreli kardeş, artık Meksikalısın” tezahüratı, İranlıların sınırda kısa süreli kalışları sırasında gördükleri misafirperverlik için şarkı eşliğinde gösterdikleri minnettarlık, Meksikalı taraftarların şiddetli yağmurların oluşturduğu su birikintilerinde Norveçlilerin davul ritmiyle kürek çekmeleri, “burası senin evin”, “istediğin zaman tekrar gel”, “seni bekliyoruz” gibi günlük ifadeler, Koreli taraftarların ve yenmiş olmalarına rağmen stadyum dışında sevgi ve saygı gösterilen İngiliz oyuncuların minnettarlığı. Tüm bunlar güzel anılar olarak kaldı.
Hatta birçok yabancı konuk tüm Dünya Kupası maçlarının ABD’de değil, Meksika’da oynanmasını istediklerini söyledi. Zira yabancıları en çok şaşırtan şey, insanların sıcaklığı oldu. Meksikalıların diğer ülkelerden gelen taraftarları taşıması, Korelileri açılış maçındaki yenilgilerinden sonra teselli etmesi ve onlara tekila ikram etmesi, sahada amansız rakipler olmalarına rağmen Meksikalı ve Arjantinli taraftarların kucaklaşması gibi görüntüler viral oldu. Bristol, France24, Reuters gibi uluslararası basın bunu, Dünya Kupası’nın hiçbir pazarlama planının üretemeyeceği “insani yönü” olarak yorumladı.
DUYGUSAL RİTÜEL
Hem Meksikalılar hem de ziyaretçiler için, 40 yıl sonra Dünya Kupası için Azteca Stadyumu’na dönmek duygusal bir ritüeldi. Milyar dolarların konuşulduğu bu uluslararası organizasyondan geriye daha değerli anılar ve duygular kaldı.
Bir zamanlar Papa Francis’in futbolu dünyanın en güzel sporu olarak tanımlarken dediği gibi:
“Top, gerçek insanları dostluğu paylaşmaya, ortak bir alanda buluşmaya, birbirlerinin gözlerine bakmaya ve yeteneklerini test ederek birbirlerine meydan okumaya davet eden bir araç haline gelir. Sevgili dostlar, futbol bir takım oyunudur; tek başınıza keyfini çıkaramazsınız!”
Odatv.com
